Een dipool is een elektrische geleider met twee polen (ook aansluitpunten genoemd).

Een elektrische schakeling bestaat uit dipolen die onderling door geleidende draden zijn verbonden.

Om een stroom in de schakeling te laten lopen moet een van de dipolen een spanningsbron (generator) zijn en moet de schakeling gesloten zijn.

• Twee dipolen zijn in serie wanneer ze slechts één aansluitpunt gemeenschappelijk hebben en er tussen gedeelde aansluitpunten geen aftakking naar een andere dipool is.
• Twee dipolen zijn parallel geschakeld (of in een schakeling met aftakkingen) als de twee paren aansluitpunten gemeenschappelijk zijn.

Het V-vormige dal is kenmerkend voor uitholling door stromend water.
De erosie is opvallender bij een sterke waterstroom, en het water voert suspensiedeeltjes (sedimenten) mee.

Losgescheurde sedimenten van de wanden worden door het water stroomafwaarts gevoerd, waar de stroomsnelheid te laag is om ze nog verder mee te voeren.

Als op een voorwerp een aantrekkende kracht wordt uitgeoefend om het om een as te laten draaien, kan men het moment van deze kracht ten opzichte van deze as definiëren.
In de mechanica staat de studie van het moment van een roterend lichaam equivalent met de studie van de krachten op een lichaam in translatie.
Het vectormoment is een functie van de kracht, en de afstand van het draaipunt op de as tot de kracht (de arm van de kracht  - niet weergegeven in de animatie).
Met de wiskundige formule is het mogelijk het moment te bepalen door het uitwendig product te berekenen (notatie ‘x’).

Het bijzondere van het resulterende vectormoment is dat het loodrecht staat op de vectoren F en OM (of OQ). De grootte hangt af van de sinus van de hoek tussen F en OM. De grootte is dus maximaal bij een hoek van 90° en nul als de kracht evenwijdig is met de as.

De term koppel wordt meestal geassocieerd met een stelsel van twee krachten met resultante nul (een duw- en een trekkracht), waarvan het moment ongelijk aan nul is. In dit voorbeeld zou men kunnen spreken van een koppel als er op het andere pedaal een kracht F'  met dezelfde amplitude maar in de tegengestelde richting zou werken.

Het U-vormige dal is kenmerkend voor ijserosie.
Het passeren van de reusachtige ijsmassa van een gletsjer laat indrukwekkende sporen na in het landschap.
De schuurkracht hiervan trekt rotsblokken los van de wanden.
Ze worden vermalen en meegevoerd naar de benedenloop.
Dit zijn de morenen.

De gletsjers zijn talrijk tijdens een ijstijd (de laatste ijstijd eindigde 10.000 jaar geleden).
Talloze meren en fjorden getuigen van hun aanwezigheid, lang na hun regressie.

Dikke sedimentlagen, aangegroeid op de bodem van de fjorden of de meren, verbergen de ware diepte van het oorspronkelijke dal.

Een sinusoïdale grootheid wordt gekenmerkt door een vergelijking van het type:

V(t) = A sin(2πft+φ)

• A: amplitude van het signaal. V(t) heeft dezelfde eenheden als A.
• 2πft+φ: het argument of de fase van de functie uitgedrukt in radialen
• f: signaalfrequentie uitgedrukt in Hertz. Soms wordt de hoekfrequentie, ω=2πf, bewerkt; de eenheden hiervan zijn rad.s^-1.
• Φ is de fase in de oorsprong (tijdstip nul) uitgedrukt in radialen

De fresnelrepresentatie, waarbij vectoren die ook 'fasoren' worden genoemd, is een middel om een sinusoïdale functie voor te stellen door uitsluitend de amplitude en de fase in de oorsprong in beschouwing te nemen.

Deze representatie is erg nuttig in de optica en in de elektronica, bij het optellen, differentiëren en integreren van sinusoïdale functies met gelijke frequentie, maar verschillende amplitudes en fases.

Aders en slagaders zijn de grootste bloedvaten in het menselijk lichaam.

Een slagader kan verstopt raken door vetafzettingen, plaques genoemd, die zich aan de binnenwanden vormen.

Hierdoor vermindert de doorstroming van het bloed, wat een operatieve ingreep noodzakelijk maakt.

Angioplastiek is een betrekkelijk niet-ingrijpende techniek die het mogelijk maakt de slagader op het punt van de vernauwing (oftewel ‘stenosis’) wijder te maken.

Bloed is een complexe vloeistof die verschillende typen moleculen in het lichaam rondpompt.

Het transporteert tweeatomig zuurstof en voedingsstoffen die essentieel zijn voor het functioneren van het organisme, maar voert ook de door deze organen geproduceerde afvalstoffen af (kooldioxide en stikstofhoudende afvalstoffen).

Het transporteert ook de vele moleculen die een rol spelen in het immuunsysteem en verspreidt hormonen door het gehele organisme.

Deze animatie toont de interactie tussen mannelijke en vrouwelijke gameten in de voortplantingskanalen tijdens de bevruchting, en vervolgens de eerste celdelingen in het toekomstige embryo, de verplaatsing naar de baarmoederholte en de innesteling in het baarmoederslijmvlies.

Regen, wind en vorst zijn de oorzaken van de erosie van een landschap.

De wind erodeert hoge plekken door een mechanisch effect.

Als het waait worden er deeltjes weggerukt.

Deze polijstende of schurende kracht van de wind wordt versterkt door de aanwezigheid van zand en stof.

Water heeft een mechanisch effect (door de inslag van waterdruppels, bekend als het ‘plonseffect’), en een chemisch effect (oplossen van kalkhoudende stoffen zoals kalksteen).

De duur van de effecten van deze verschijnselen kan sterk variëren: van enkele uren (lawines, orkanen) tot ettelijke miljoenen jaren.

Hierbij moet ook nog worden opgemerkt dat ook de zwaartekracht, die alle materie naar beneden trekt, bij het vlakker worden van gebieden altijd een rol speelt.

Een ecosysteem is het geheel van levende dingen (dierlijk en plantaardig) en de omgeving waarin ze leven en met elkaar in contact zijn.

Een voedselweb (of tropisch web) is de koppeling van verschillende voedselketens binnen hetzelfde ecosysteem.
In dit web eet het ene levende ding het andere om zo zelf te overleven.

Om die reden kan men een tropisch web ook karakteriseren door de overgang van energie (materie) van het ene levende ding naar het andere volgens een bepaalde hiërarchie.
Men kan zo het volgende onderscheid maken:

Producenten (planten), in staat om hun eigen energie (materie) te produceren, voornamelijk door middel van fotosynthese.

Consumenten (dieren), die een ander lid van het web opeten om energie te verkrijgen.
Tot deze categorie consumenten behoren de herbivoren, carnivoren en de grote vleesetende roofdieren.

Aaseters, niet te zien in deze animatie, voltooien de levenscyclus door het afbreken van organisch materiaal afkomstig van bovengenoemde categorieën (afval en kadavers).